Marc van Bel

Drummer Marc v. Bel is een drummer in hart en nieren. Hij drumde al , bij wijze van spreken , vanaf dat hij stokken kon vasthouden.

Na jaren en jaren op z'n kamertje alles mee te spelen wat er maar aan muziek voorhanden was begon het toch zo zoetjes aan tijd te worden om een band te beginnen. Na een niet zo'n geslaagd beginnetje ontmoette hij Erik v/d Belt en ondanks behoorlijke muzikale verschillen werden zij goede vrienden.

Toen Erik hem kennis liet maken met dingen als Iron Maiden, Metallica, Slayer e.d. vond hij dit in eerste instantie maar herrie. Maar al gauw sloeg de Metalvonk over en begonnen ze ( het zal ergens in 1987 geweest zijn) samen te jammen. Hieruit werdt Trenody geboren; de eerste serieuze band !! Met Threnody nam hij z'n eerste demo (Ode to the lamented) op. Na een aantal fantastische jaren kwam hieraan echter een nogal abrupt einde.

Inmiddels tot op het bot toe bevangen door het Metal- en bandvirus ging hij weer op zoek naar een nieuwe band. Na wat minder geslaagde ondernemingen besloot hij in 1992 om toch maar weer zelf een band te beginnen. Dit werdt Maleficium die een mix speelde van diverse Metalstijlen. Ondersteund door o.a 2 zangers met uiteenlopende grunts,toetsen en een zangeres speelde ze van death/thrash stukken tot funky en van doomy tot progmetal stukken. Met Maleficium nam hij een demo en een CD (This illusion of humanity) op. Na 5 mooie jaren besloot hij om met de band te stoppen.

Daarna heeft hij gespeeld bij de hardrock/metal band Have Mercy en Dutch Drums percussiongroup om vervolgens de nederlandstlige rockband Sterker nog ... te beginnen.

Met Sterker nog... heeft hij 7 jaar gespeeld en 2 CD's opgenomen. ( Over de grenzen en Denk ).Na Sterker nog... en een kort tourtje met Toffe Haan werd hij gevraagd door de Hardcoreband "Pride Runs Deep". Aangezien Marc nog nooit Hardcore had gespeeld moest er hard gewerkt worden om,volgens de mannen van PRD, de "metalmeuk" er uit te krijgen! Dat het redelijk gelukt is om de Hardcorefeel te pakken te krijgen en toch de meatlroots te behouden bewijst de CD "Till our dying day"! Helaas; na een jaar van CD opname en vele optredens kwam aan dit avontuur een einde vanwege o.a. een meningsverschil omtrent een (oost-) europese tour. Dit vertrek bij PRD zorgde er tegelijkertijd wel voor dat er de mogelijkheid/tijd kwam om toe te treden tot Blind Justice!

Momenteel speelt hij in de (prog-)metalband Dry From Sorrow en doet hij af en toe hele leuke dingen (als invaller) met o.a. Cell 29 en Toffe Haan.

Marc speelt op een zelf verbouwde Pearl kit met een zelfgebouwde traanplaat snaredrum,Sabian en Wuhan cymbals en Pro-Marc "Mike Portnoy" stokken.

Hans Hanson

"Drink some Rocket fuel and raise Hell on stage", en dan rocket fuel niet uitsluitend een aardolie destilaat betekenend, is het moto van gitarist Hans Hanson, die gitaarspelen als zijn tweede natuur beschouwt.

Geinspireerd  door bands zoals Death Angel maar vooral ook Anthrax, begon Hans rond zijn 15de gitaar te spelen. De eerste tonen leerde hij van zijn zijn vader, die eigenlijk uitsluitend jazz speelde, en wijlen bassist Cliff De Man, die hem voornamelijk bass lijnen leerde. .

Met Cliff richtte hij zijn eerste band op, Mantis, waar hij de beginselen van het band wezen leerde.  Daarna zat hij nog in een aantal andere metal -en punkrock bands waarin hij als slag/solo gitarist fungeerde,  hij heeft o.a. deel uitgemaakt van : Into the Void , Agony of the first Child , Fall Out  , No Men en I Condemn.

Momenteel werkt Hans in een aantal bands : de Schiedamse metalband Threnody, die onlangs de cd "Control" heeft uitgebracht,  de rockcoverband Cell 29,  en natuurlijk Blind Justice. Ook speelt hij af en toe  in de partypunkband De Sociale Werkplaats,  die regelmatig optreed.

De gitaren die Hans gebruikt varieren vanwege de verschillende gitaarstemmingen van de bands nogal, maar het zijn voornamelijk Jackson's , al dan niet uitgerust met een Bill Lawrence 500XL humbucker ,de favoriete versterker blijft nog steeds de machtige Randall RGT 100 buizenversterker.

Attila Szabo

In Nederland geboren, maar heeft stiekem toch zijn roots ook in Hongarije. Attila, de "gesel Gods", is natuurlijk een geweldig naam voor een metal zanger-gitarist. Daarentegen betekent Szabo "kleermaker" :)

Begon op zijn 17de met gitaar spelen en startte meteen een schoolbandje genaamd "Heat Wave". Toen bij het eerste optreden het podium bijna in de fik vloog, was de toon gezet. Na het afronden van het Athenium, ging Attila astronomie studeren in Leiden, maar stapte na een jaar over op informatica.

In 1989 richtte hij samen met Folkert, Dennis en Marco Blind Justice op. Zoals vaker in bands: bij gebrek aan een zanger ging Attila dan ook maar zingen. In de jaren '90 organiseerde Attila met de stichting Culture Shock vier keer het Goudse Rock festival Culture Shock. Na het afronden van zijn studie en na wat werken voor een baas, startte hij zijn eigen bedrijf Trin-iT Consultants.

Met een flinke dosis conditie door het spelen van waterpolo zijn optredens altijd een uitbarsting van energie. Van de laatste vier gitaren die Attila heeft gehad (Dean "Belle Air", Washburn N2, Hamer en Dean Evo) zijn er drie in het harnas gestorven. Dit tesamen met twee Marshall 8010 eindtrappen en een JPM1 voorversterker, is dat een aardige score.

Momenteel speelt Attila dus op een Dean Evo, en dat staat samen met een POD XT, JPM1 voorversterker en een 8010 eindtrap voor puur geweld.

Naast Blind Justice heeft Attila de reunie tour van Highway Chile meegespeeld.